Ik clawes mẏchelstorp van derckow(e) Bekenne vnde betuͦghe yn desseme breue vor allen luͦden de ene zeen edder horen lezen dat ik na rade . wẏllen vn(de) vulboord mẏner erue(n) vn(de) alle myner / neghesten vruͦnd vnde alle der ẏenen dar des wes ane is edder ẏenegherleẏe wys ane wezen mach thuͦ tokome(n)den tyden hebbe reddelken vn(de) rekkelken vorkoft vnde vorlaten . vorlate vn(de) / vorkope noch ẏn desseme breue thuͦ eneme rechte(n) weddeschatte deme Erlike(n) ma(n)ne Johan tulema(n)ne Borghere thuͦ Rozstoke vn(de) zẏne(n) rechte(n) eruen mẏn gantze ghuͦed thu derckow alse my(n) / vader voͮre vn(de) mẏne brødere vnde ik na bezeten hebben yn deme dorpe vn(de) ẏn deme ghuede vnde ẏn der thuͦbehorẏnghe thuͦ derckow ẏn allen enden zẏner schede dat zẏ an dorpe an velde / an akkere an watere an wẏschen an weẏden an moͮren an buͦschen an struͦken an hølten yn aller thuͦbehorẏnghe beẏde bynne(n) dorpes an hooue(n) alse an deme grote(n) hooue mẏt der borgh mẏt al zyner / thuͦbehorẏnghe yn den andere(n) hooue(n) an koote(n) an koote(n)lande ẏn woestenhooue(n) edder ẏn wøorden vn(de) an velde an akkere buwet vn(de) vngebuwet wo de gheleghen ẏs mẏt aller brukelẏcheẏt myt / afulote mẏt thuͦuloͤte mẏt thuͦweghe(n) vnde myt afweghen mẏt waterlope vnde mẏt waterstowẏnghe vnde mẏt der vẏscherẏge vnde meenliken mẏt alre thuͦbehorẏnghe wo de ghenomet zẏ mẏt / alre pacht mẏt alre bede mẏt alleme tegheden vnde mẏt alre plycht vnde mẏt deme rockhoue mẏt alleme herenrechte vnde myt deme deenste myt deme hoghesten rechte also ẏn hand vnde ẏn / hals vnde mẏ deme zẏdesten mẏt alre vryheyt vnde brukelicheyt also mẏn vader voor vn(de) ik vn(de) mẏne brødere na dat ẏe alder vrẏgest bezeten bruket vnde had hebben vor soshundert mark / vnde veftich mark Rozstoker pe(n)nẏnghe de my Johan tuleman reede betalet vnde tellet heft thoor nøghe1 vnde thuͦ wẏllen . Vte desseme vorben(omeden) ghuͦede mach de vorben(omede) tulema(n) edder zẏne eruen zẏne / pacht hure vnde wes dar vte deme ghuͦde kome vnde werden mach panden bẏ zẏk bẏ zẏnen vruͦnden vnde bẏ zyne(n) knechten wo dẏkke em vnde zẏnen erue(n) des behoef vnd nood ys zunder yene/gherleẏge broͤke vnde alle de breeue de de vppe dat ghued spreken dat zy vppe bede vppe recht edder welkermate de vͤtwẏset van wene dat ze gheuen zẏn de myne ølderen vore had hebben edder / ik na de scholen tulema(n)ne vnde zẏne(n) erfnamen behelplik wesen vnde mẏ vnde mẏne(n) erue(n) nycht Vnde tulema(n) edder zyne erue(n) møghen dẏt vorben(omede) ghued vorzetten edder vorkopen thuͦ ene/me weddeschatte thuͦ gheestliker acht edder thuͦ werliker wenne en des behøef vnde nood ẏs Vnde dẏt ghuͦed dat schal de vorben(omede) tuleman bruken vnde hebben mẏt alre nuͦt vnde nuͦttecheyt / mẏt alleme rechte vnde rechtecheyt vn(de) maken dat zik alse nuͦttest kan Vnde wes tuleman buwet edder vorbuwet yn deme hooue dat schal tulema(n) rekenen na reddelcheyt vnde dat vorben(omede) ghuͦd / schal ok zyn dar vore wesen alse vor de seuedehalfhundert mark vnde dyt ghued dat schal ik vorben(omede) clawes mychelstorp vorlaten vor den heren deme vorben(omeden) tulemane vnde zyne(n) eruen wanne / edder woor de vorben(omede) tuleman dat van my eschende is Vnde ik vnde myne erue(n) scholen altes nycht beholden an desseme ghuͦede wenne den wedderkop ẏn zo daner wẏs welke tyd dat ik edder / mẏne erue(n) dẏt vorben(omede) ghuͦed lozen wẏllen . so schole wẏ deme vorben(omeden) tulema(n)ne edder zẏne(n) erue(n) een Jaar thuͦvoͤren thuͦzegghen vppe zunte mertens dagh . dar na thuͦ deme neghesten zuͦnte / mertene zo schal ik edder myne eruen tulema(n)ne edder zẏne(n) erue(n) bereede(n) seuedehalfhundert mark Vnde wes he vorbuwet heft yn deme høøue vnde alle pacht hure vrucht vnde allent / dat dar denne boͦren mach vte deme ghuͦde Were dat . dat desseme vorben(omeden) tulema(n)ne vppe den zuͦnte mertene desse vorben(omede) seuedehalfhundert mark . vnde pacht aller nuͦttecheyt vnde wes he / vorbuwet hadde ẏn deme høøue dat denne bewyslik were na reddelicheyt . thuͦ danke nẏchte(n) wørde so scholde dyt vorben(omede) ghued vnde schal zyn kofte kop wezen vnde blyue(n) thuͦ eweghen tẏden . / Vortmer schal ik clawes mychelstorp dẏt vorben(omede) ghuͦed vordeenen teeghen de heren van deme lande alle de wyle dat ik den wedderkop dar ane mach hebben . Vortmer so hebbe ik dẏt vorben(omede) ghuͦd / vnde de buer de dat bewonen edder de dat buwen vorlaten vnde hebbe deme vorben(omede) tulema(n)ne dar an ghewẏset mẏt alre rechtecheẏt vor richte vnde vor buren Vnde ok so schal ik clawes mẏchel/storp deme vorben(omeden) tulema(n)ne des ghuͦdes waren alse ẏn deme lande een recht is vnde schal em dat vnturẏgen vor alle ansprake beẏde gheestlik vnde werlik vor al den ẏene(n) dede recht gheue(n) vnde / nemen wẏllen Alle desse vorscreuene(n) stuͦkke vnde articule stede vn(de) vast thuͦ holdende sunder yenegherleẏe weddersprake vnde sunder arghelist dat loue ik clawes mẏchelstorp vorben(omet) myt myne(n) / rechte(n) erue(n) deme vorben(omeden) Johan tulema(n)ne vnde zẏne(n) rechte(n) erue(n) vnde en thuͦ truwer hand deme ẏene(n) de dessen breef heft mẏt Johan tulemans edder zyner erue(n) wẏlle(n) deme schal desse bref / behelpelik vnde brukelik wesen ẏn alre mate alse he tulema(n)ne vnde zẏne(n) erue(n) thuͦ screue(n) ys . Hẏr ouer hebbe(n) wesen de Erbaren luͦde her wẏnold bagghele Borghermester thu Rozstok her / dẏderik hollogher her oolrik grulle Ratma(n)ne dar zulues Johan grube vnde ymges kreuetstorp Borghere thu rozstok de v(m)me mẏner bede wẏllen thuͦ tuͦghe vnde thu wẏtlicheẏt ere yngheze/ghele mẏt mẏ vnde ik mẏn ynghezeghel mẏt en thuͦ groter bekantnise mẏt wẏlle(n) vnde myt wẏschop ghehenghet hebben vor dessen bref de de gheue(n) vnde screue(n) ẏs thu Rozstok na godes boord / druͦtteynhundert ẏar ẏn deme achtevndenegheste(n) Jare ẏn suͦnte katherẏne(n) auende der hilghen Ju(n)curuwen /
| 1 | eigentlich “ø” mit übergeschriebenem “e”, was nicht als diakritisches Zeichen vorhanden ist |