Wie Wizslawe van der gods gnade vorste tuͦ ruẏen . Be [kennen] v[n]de be tughe(n) an dessem ẏegen=/wordighe(n) breue(n) dat wẏ vnsen mannen h(er)n hinr(ik) vnde sinen bruͦd(er)en van d(er) ost vnd eren rechte(n) erf=/namen hebbe(n) ge laten vnde ghe sat tuͦ eẏnem wedde scatte twintich m(a)rke iiij denne twe hund(er)t pen=/ningh geldes in vnseme tollen tuͦ me sunde vor achteinhund(er)t m(a)rc penninghe al d(er) dane wis , welken / toln(er)e dat wi dar setten de scal en wissen mit be setenen buͦrg(er)en binnen deme sunde , dat he en , oder den / den se den tollen laten , dat gelt ẏo tuͦ sunde m(ar)tins daghe vt richten redelẏke(n) alle iar , So wanne wẏ ouer en , od(er) den se den toln laten , achteinhund(er)t m(a)rc geuen . so scal de vorsprokene rente , vnse vnd vnser[e] / erfnamen vrẏg wesen . Tu eẏner be tughinghe dess(er) dingh hebbe wi vnse ẏngesegel hir tuͦ ge hengh[et] / hir ouer was H(er) Johan van g(ri)zstowe , H(er) hinr(ik) van dechowe , H(er) siuert van plone , H(er) Johan dotenbo[rg] H(er) hinr(ik) bokeman . H(er) Johan van dem bughen H(er) Ernst budde vnse ridd(er)e . Dit is ghe schen tuͦ me sund[e] / Na gods buͦrt . dusent jar d(re)hund(er)t Jar , in deme seuenteinden Jare . Jn dem hilghe(n) dage des lich(n)ame gode[s]